Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Σε διαπραγμάτευση με τους Γερμανούς και για ένα σχολείο

Του Γιώργου Παππά, δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ

Ενα ακόμη επεισόδιο της σειράς «Ελληνικό σχολείο στο Μόναχο». Ο Δήμος Μονάχου θέλει επιστροφή του οικοπέδου με το ημιτελές κτίριο του ελληνικού σχολείου, αλλά η εφαρμογή της απόφασης σκοντάφτει στην ασυλία ελληνικής ιδιοκτησίας. Οι δύο πλευρές αναζητούν διέξοδο στη συναξιοποίηση.

Η Ελλάδα απέκτησε το 2001
το οικόπεδο 15 στρεμμάτων στην περιοχή Μπεργκ αμ Λάιμ του Μονάχου, βοηθούντος και του τότε φιλέλληνα δημάρχου της πόλης Κρίστιαν Ούντε, στην προνομιακή τιμή των τριών εκατ. ευρώ. Η ιδέα ιδιόκτητου σχολείου ήταν και παραμένει ελκυστική για τις ανάγκες της ελληνικής παροικίας στο Μόναχο, που αριθμεί σήμερα 27.000 Ελληνες. Οι ιστορικοί δεσμοί της Βαυαρίας με την Ελλάδα από την εποχή του Οθωνα διασφαλίζουν τη χρηματοδότηση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης κατά 70% από την κυβέρνηση της Βαυαρίας.

ΕΥΘΥΝΕΣ ΚΑΙ ΟΛΙΓΩΡΙΕΣ. Ακολούθησε μια ατελείωτη αλυσίδα καθυστερήσεων. Αρχικά η ευθύνη ήταν στη γερμανική πλευρά, μέχρι το 2008 όταν ολοκληρώθηκαν οι δικαστικές προσφυγές περιοίκων. Ακολούθησαν οι καθυστερήσεις της ελληνικής πλευράς και η εκπνοή της μιας προθεσμίας μετά την άλλη, ενώ το 2015 τα capital controls της κυβέρνησης δυσχέραναν επιπρόσθετα τη χρηματοδότηση. Η τελευταία προθεσμία της τροποποιητικής σύμβασης του Αυγούστου 2015 εξέπνευσε τον Ιούλιο 2016. Με βάση τη ρήτρα ανάκτησης που προέβλεπε η σύμβαση, ο Δήμος Μονάχου ενέγραψε εκ νέου το οικόπεδο στην κυριότητά του. Στις 19/10/2016 το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία την οριστική ανάκτηση του ακινήτου προκειμένου να το χρησιμοποιήσει για τις δικές του αυξημένες ανάγκες σχολικής στέγης.

Εκτοτε μένει ο ημιτελής σκελετός του κτιρίου για να θυμίζει τη δυσπραγία και την ολιγωρία της ελληνικής πλευράς. Δείχνει παράλληλα και την επιπόλαιη διαχείριση του θέματος από την πλευρά του Δήμου Μονάχου, που είδε στην αδυναμία και δυσπραγία την ευκαιρία να ανακτήσει ένα περιζήτητο φιλέτο στη βαυαρική πρωτεύουσα.

ΟΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ. Τόσο απλά όσο το φαντάστηκαν οι δημοτικοί σύμβουλοι δεν ήταν. Η εκτέλεση της απόφασης και η αξιοποίηση του κτιρίου από τη γερμανική πλευρά προσκρούουν στην προστασία περιουσιακών στοιχείων ξένης χώρας σε γερμανικό έδαφος. Αυτή καλύπτει και τις σχολικές υποδομές, καθώς δεν πρόκειται για εμπορική εκμετάλλευση. Η ασυλία που απολαμβάνει η ελληνική ιδιοκτησία ήταν ο λόγος για τον οποίο τους επτά μήνες μέχρι τώρα ο Δήμος Μονάχου δεν προχώρησε ώστε να επιβάλει διά της δικαστικής οδού την κατεδάφιση του ημιτελούς κτιρίου. Νομική γνωμάτευση για το θέμα περιμένουν και η ελληνική και η γερμανική πλευρά.
Το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών παρενέβη, το θέμα συζητήθηκε τον Δεκέμβριο 2016 κατά τη συνάντηση του τότε υπουργού Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγερ με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Ωστόσο τα περιθώρια παρέμβασης ήταν περιορισμένα καθώς στη Βαυαρία για τα θέματα Παιδείας αρμόδια είναι η τοπική κυβέρνηση και το οικόπεδο είναι ευθύνη του Δήμου Μονάχου.
Στο μεταξύ, όλες οι πλευρές συνειδητοποιούν ότι μια μακροχρόνια δικαστική διελκυστίνδα δεν συμφέρει κανέναν, ούτε την κεντρική κυβέρνηση του Βερολίνου που θα εμφανιστεί ότι - εκτός όλων των άλλων - δεν δίνει σχολείο στους Ελληνες ούτε τον Δήμο Μονάχου γιατί δεν θα μπορεί να αξιοποιήσει το οικόπεδο ούτε την ελληνική πλευρά που δεν θα έχει το σχολείο.
Μπορεί ακόμα να σωθεί

Η ελληνική πλευρά κινείται με δύο στρατηγικές, αφενός τη διαπραγμάτευση με τη γερμανική πλευρά για εξεύρεση λύσης, αφετέρου τη νομική διεκδίκηση μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όπως προτείνει ο αντίκλητος του ελληνικού Δημοσίου, δικηγόρος Γιώργος Βλαχόπουλος. Θεωρεί «καταχρηστική» την επανεγγραφή του οικοπέδου στην κυριότητα του Δήμου Μονάχου και υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να εκβιάσει μια δικαστική απόφαση επιστροφής του οικοπέδου, που μπορεί να φτάσει και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Ο Βλαχόπουλος παραμένει αντίκλητος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους μέχρι το 2020, αλλά δεν έχει επίσημη εντολή διαπραγμάτευσης από την Αθήνα.

Αντίθετα, το υπουργείο Παιδείας επιδιώκει συμβιβαστική λύση. Διέξοδος αναζητείται στη δυνατότητα συνεκμετάλλευσης του οικοπέδου από κοινού με τον Δήμο Μονάχου, την οποία δίνει το γεγονός ότι το ελληνικό σχολείο δεν εξαντλεί τον συντελεστή δόμησης. Το υπόλοιπο του συντελεστή μπορεί να αξιοποιηθεί από τη γερμανική πλευρά για τις δικές της ανάγκες σχολικής στέγης. Την πρόταση είχε αναπτύξει και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος τον Μάρτιο κατά τη συνάντηση που είχε με τον δήμαρχο Μονάχου Ντίτερ Ράιτερ, επιχειρηματολογώντας υπέρ μιας λύσης που δεν θα σημαίνει «απώλεια γοήτρου» για καμία από τις εμπλεκόμενες πλευρές.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», η διαπραγμάτευση του υπουργείου Παιδείας με τον Δήμο Μονάχου είναι σε προχωρημένο στάδιο και μπορεί να κλείσει μέχρι τα τέλη του μήνα. «Η συμφωνία θα γίνει με σεβασμό στις αποφάσεις και στο ισχύον νομικό καθεστώς των δύο χωρών» λέει στα ΝΕΑ ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παυσανίας Παπαγεωργίου. Μια νέα τροποποιητική συμφωνία θα διευθετήσει και το αγκάθι του ιδιοκτησιακού καθεστώτος για το οικόπεδο και το σχολικό κτίριο. Αναμένεται επίσης η προσαρμογή του κόστους στα γερμανικά δεδομένα διότι οι αντισεισμικές προδιαγραφές που ίσχυαν ήταν υψηλού κόστους.

Η μέχρι τώρα εμπειρία δεν επιτρέπει υπεραισιοδοξία, αλλά στο υπουργείο Παιδείας ευελπιστούν ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει από τη σχολική χρονιά 2018-2019.

- See more at: http://www.tanea.gr/news/politics/article/5447125/se-diapragmateysh-me-toys-germanoys-kai-gia-ena-sxoleio/#sthash.6YZD1hAt.dpuf

2 σχόλια:

  1. Ποτε δεν ειναι αργα, αν οι Ελληνες της παροικίας λειτουργησουν ενωμενοι με τους εκπροσώπους της Πολιτείας για τον κοινό σκοπό. Η δικαίωση όσων λοιδωρήθηκαν αργει αλλά έρχεται. Αρκει να πρεσβεύει κανείς την αλήθεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευκαιρία να φανεί ενωμένη η παροικία του Μονάχου για τον κοινό σκοπο.Ειθε η πολιτική ηγεσία να υιοθετήσει τη μόνη τακτική που αντιλαμβάνεται η γερμανική πλευρα: Συνέπεια στην αντιμετώπιση με νομικά μέτρα, όπως τα πρότειναν οι νομικοί που άδικα και επιπόλαια λοιδωρήθηκαν. Άλλωστε τωρα αποδεικνύεται πως αν ο Δήμος είχε και ουσιαστικά δίκιο θα ζητούσε εκβολή της ελλην.Πολιτειας από το ακινητο-φιλετο.Γιατι δεν το εκανε; Μήπως διότι φοβόταν και φοβάται την δικαστική ηττα; Ακριβώς γι αυτο. Η δικαίωση αργεί αλλά έρχεται.....Αρκει να κάνεις το καθήκον σου με θάρρος και εντιμότητα.ΓΒ

    ΑπάντησηΔιαγραφή