Η συντριπτική πλειοψηφία των
προσφύγων δηλώνει ότι θα ήθελε
κάποια στιγμή να επιστρέψει στην πατρίδα τους όταν τελειώσει ο πόλεμος,
σύμφωνα με την έρευνα της Κάπα Research για την Ενωση Περιφερειών Ελλάδας ΕΝΠΕ, καθώς οι
9 στους 10 έχουν αφήσει πίσω κάποιο συγγενικό τους πρόσωπο και οι μισοί έχουν εκεί περιουσιακά στοιχεία.
Ενδιαφέρον, επίσης, είναι το στοιχείο ότι μόνο το
36,3% αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις εστίες του λόγω του
ISIS.
Αντίθετα το
56,6% έφυγε λόγω του καθεστώτος / κυβέρνησης (56,6%), το
22,4% εξαιτίας του Συριακού Απελευθερωτικού Στρατού, κ.α.
Ακόμη, οι
7 στους 10 ταξιδεύουν μαζί με κάποιον συγγενή ή ένα οικείο σε αυτούς πρόσωπο.
Για τους περισσότερους (62,8%), το ταξίδι έχει διαρκέσει λιγότερο από
30 ημέρες, ενώ οι 6 από τους 10 έχουν μείνει για πάνω από δέκα μέρες σε
κάποιο κατάλυμα ενδιάμεσης χώρας - πιθανότατα στην Τουρκία.
Πριν ξεκινήσει από τις χώρες του, το
56,8%, πήρε σημαντικές
πληροφορίες για το ταξίδι και τον τόπο προορισμό του, από γνωστούς ή
συγγενείς που έχουν ήδη εγκατασταθεί σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από
το internet και τα social media (20,2%).
Διαβάστε: Σύροι το 74% των προσφύγων στην Αττική
Το διαδίκτυο φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο και κατά τη διάρκεια του
ταξιδιού καθώς η πλειοψηφία (53,5%) κάνει χρήση έξυπνων συσκευών
τηλεφώνου (smartphone).
Σύμφωνα με τις απαντήσεις του, το
53,1% πλήρωσε για να φτάσει στην Ελλάδα, ενώ ένα
20,9% έδωσε αμοιβή για την μετακίνησή του (και) εντός Ελλάδος.
Οι
7 στους 10 (68%) πρόσφυγες που διαμένουν σήμερα στα κέντρα υποδοχής/φιλοξενίας του Λεκανοπεδίου θέλουν να φτάσουν στη
Γερμανία και δηλώνουν πολύ ή αρκετά αισιόδοξοι ότι θα τα καταφέρουν (59,6%).
Η
Ελλάδα (77,6%) και η
Γερμανία (74%) συγκεντρώνουν τις
περισσότερες θετικές γνώμες ανάμεσα στις χώρες που διαδραματίζουν ρόλο
στο προσφυγικό ζήτημα, σε αντίθεση με την
Τουρκία και τη
Ρωσία που έχουν μόλις 15,1% και 8,4% θετικές γνώμες αντίστοιχα.
Ωστόσο, παρά τις θετικές γνώμες, η Ελλάδα δεν αποτελεί χώρα-προορισμό.
Ακόμη και αν - στην πρώτη προσπάθεια – δεν καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα προς την κεντρική Ευρώπη, μόλις ένα
12,5%
των προσφύγων δηλώνει ότι θα επέλεγε να εγκατασταθεί μόνιμα στη χώρα
μας [είτε σε κάποια οργανωμένη δομή (8,6%), είτε σε συγγενείς/φίλους που
κατοικούν ήδη στην Ελλάδα (3,9%)].
Οι περισσότεροι δηλώνουν ότι θα έμεναν προσωρινά σε χώρο υποδοχής
ελπίζοντας να ανοίξουν τα σύνορα (54,4%) ενώ υπάρχει και ένα 13,5% που
αναφέρει ότι θα αναζητήσει άλλο πέρασμα και ένα 16,8% ότι θα επέστρεφαν
στην πατρίδα τους.
Για τους πρόσφυγες, η
Ελλάδα είναι χώρα-transit κυρίως εξαιτίας
της ευκολίας να περάσει κάποιος τα σύνορα (76,3%) και του χαμηλού
κόστους (είναι πιο φθηνά (19,1%). Επίσης ότι οι
Έλληνες είναι φιλόξενοι και τους βοηθάνε, οι ελληνικές αρχές δεν είναι τόσο αυστηρές και, ότι , υπάρχει μια φιλική προς τους πρόσφυγες κυβέρνηση.
Δεδομένων των συνθηκών, το
40,6% νιώθει καλά από τη μέχρι τώρα παραμονή του στη χώρα μας, μέτρια το
24,5%, ενώ άσχημα αισθάνεται το
26,5%.
Σχεδόν, όμως,
7 στους 10 κρίνουν προβληματική την κατάσταση του χώρου που διαμένουν προσωρινά
(Πειραιάς, Ελληνικό, Σχιστό, Ελαιώνας). Όλοι ανεξαιρέτως οι
θεσμοί/φορείς που εμπλέκονται στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης στην
Ελλάδα κρίνονται θετικά: Το λιμενικό σώμα, η αστυνομία, η κυβέρνηση, οι
ΜΚΟ, το σύστημα υγείας και η τοπική αυτοδιοίκηση λαμβάνουν θετικές
κρίσεις σε ποσοστά άνω του 60%.
Το βασικό πρόβλημα που συναντούν οι πρόσφυγες στην επαφή τους με τις υπηρεσίες του κράτους είναι η
γλώσσα (53,5%).
Παρά το γεγονός ότι στο σύνολό τους οι πρόσφυγες δεν επιθυμούν να
εγκατασταθούν στην Ελλάδα, υπό ορισμένες συνθήκες, σχεδόν οι 3 στους 10
θα επέλεγαν να μείνουν, αν έβρισκαν δουλειά, γιατί υπάρχει ήδη κοινότητα
από τη χώρα τους εδώ ή έχει συγγενείς και επειδή κρίνουν ι καλό το
σύστημα κοινωνικής προστασίας της χώρας μας.
Το
24,1% - εάν έμενε τελικά στην Ελλάδα - θα επεδίωκε και την
επανένωση της οικογένειάς του προσκαλώντας την εδώ. Ο τόπος που θα
ήθελαν να εγκατασταθούν είναι η Αθήνα και γύρω απ΄αυτήν (ποσοστό
49,7%), ενώ το
22,4% θα έμενε οπουδήποτε αρκεί να μπορούσε να διασφαλίσει δουλειά, τροφή και στέγη.