Mε αργούς ρυθμούς βελτιώνεται η ισότητα στις ευκαιρίες στην εκπαίδευση στην Γερμανία

Μια σύγκριση της τελευταίας διετίας δείχνει κάποιες θετικές τάσεις, αλλά και πολύ στασιμότητα . Υπάρχει  μείωση του αριθμού των ατόμων που εγκαταλείπουν την εκπαίδευση αλλά η κοινωνική προέλευση τους διαδραμματίζει, ήδη από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση ουσιαστική σημασία για την επιτυχία τους στο μέλλον, αναφέρει η έκθεση της Bertelsmann Stiftung που δημοσιεύτηκε την προηγούμενη βδομάδα.
 "Συνολικά, η προώθηση των ίσων ευκαιριών προχωρεί με ρυθμούς χελώνας», δήλωσε ο Jörg Dräger, Πρόεδρος του Ιδρύματος Bertelsmann. Αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι  η επέκταση των ολοήμερων σχολείων προχωρά με αργούς ρυθμούς παρά τις προσπάθειες για την αύξηση τους.
Η έρευνα είχε την ευκαιρία πέρυσι - σημειώνεται ότι είναι η πρώτη φορά που αναλύονται αυτά για κάθε κρατίδιο ξεχωριστά –  δέκα χρόνια μετά την πρώτη έρευνα PISA να εξετάσει όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα της Γερμανίας και τις ευκαιρίες που δίνουν στους μαθητές. . Η φετινή έκδοση τεκμηριωμένη,  στο τι εχει αλλάξει το σχολικό έτος 2009/10 και πως κινούνται οι πιθανότητες των μαθητών για την αντιμετώπιση κοινωνικών μειονεκτημάτων και την αξιοποίηση του δυναμικού τους.
Οι αναλύσεις είναι σε τέσσερα επίπεδα: την δυναμική της ενσωμάτωσης, τη διαφάνεια, την προώθηση ικανοτήτων και την απονομή των πιστοποιητικών/ πτυχίων.
Μια θετική και ισχυρή τάση καταγράφεται στο ποσοστό των ατόμων που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο αφού μειώθηκε κατά περισσότερο από το ένα δέκατο των 6.9 - 6.2 τοις εκατό. Την ίδια στιγμή, το ποσοστό των ατόμων με απολυτήριο  ανήλθε σε επίπεδα ρεκόρ - πάνω από ένας στους δύο (51,1 τοις εκατό), αποκτά τώρα ένα απολυτήριο λυκείου και πληρούν τις προϋποθέσεις για την εισαγωγή στην ανώτερη εκπαίδευση.
Στασιμότητα από την άλλη πλευρά, υπάρχει στην απόκτηση δεξιοτήτων: η κατανόηση του γραπτού λόγου των μαθητών στο δημοτικό παραμένει στο ίδιο επίπεδο, όπως με  πριν από δέκα χρόνια και εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από την κοινωνική προέλευση. Τότε όπως και τώρα, κυρίως τα παιδιά από τα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα έχουν πρόβλημα με την ανάγνωση, όπως κατά μέσο όρο πριν από ένα χρόνο.

Τις ελπίδες οι ερευνητές της εκπαίδευσης τις εναποθέτουν στο ολοήμερο σχολείο - ένας τύπος σχολείου που ευνοείται από πρόσφατες έρευνες μεταξύ 70 και 80 τοις εκατό των γονέων (Infratest 2011 Emnid 2012). Σε σύγκριση με αυτό, όμως, η επέκταση των ολοήμερων σχολείων κάνει μικρή πρόοδο. Το ποσοστό των μαθητών με πλήρες ωράριο λειτουργίας αυξήθηκε μεταξύ των ετών  2009/10 και 2010/11, μόνο από το 26,9 στο 28,1 τοις εκατό. Μόλις το  13 τοις εκατό του συνόλου των μαθητών παρακολουθούν υποχρεωτικά ολοήμερα σχολεία.
"Αν η επέκταση των ολοήμερων σχολείων δεν επιταχυνθεί, θα χρειαστούν πάνω από 50 χρόνια για να βρεθούν θέσεις για όλα τα παιδιά.  Το ολοήμερο σχολείο αποτελεί την απάντηση στην προσπάθεια μείωση των διαφορών λόγω του κοινωνικού και οικονομικού  επιπέδου των μαθητών " δήλωσε ο Draeger Πρόεδρος του Ιδρύματος στην παρουσίαση της έκθεσης..
Επίσης, ενώ κάθε τέταρτο παιδί επισκέπτεται  ένα κανονικό σχολείο, η σημασία των ειδικών σχολείων, μειώνεται με αργούς ρυθμούς: το ποσοστό των μαθητών που διδάσκονται σε ξεχωριστά σχολεία, έχει μειωθεί από το 2009 / 10 ελαφρά μόνο από 5,0 στο 4,8 τοις εκατό.
Ο  Καθηγητής Wilfried Bos, διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών του Πανεπιστημίου του Dortmund υποστήριξε: «Τα κράτη διαθέτουν συστήματα με πλεονεκτήματα και αδυναμίες, όλοι πρέπει να καλύψουν τη διαφορά." Η έκταση των διαφορών που παρουσιάζεται με  μερικά παραδείγματα: Στο Mecklenburg-Vorpommern, το ποσοστό των ατόμων που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο είναι με 13,3 τοις εκατό σχεδόν τρεις φορές υψηλότερο από αυτό του Saarland (4,8 τοις εκατό). Στη Σαξονία, η η ψαλίδα της απόστασης λόγω κοινωνικών κριτηρίων των μαθητών είναι μόνο στο ήμισυ περίπου τόσο μεγάλη όσο στη Βαυαρία. Υπάρχουν επίσης, μεγάλες διαφορές όσον αφορά την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση:  Ενώ, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία  το 59,1 τοις εκατό αποκτάει δυνατότητα εισόδου στα πανεπιστήμια το αντίστοιχο ποσοστό στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, δεν είναι ούτε καν το 37 τοις εκατό.
Η πρόοδος στην ισότητα των ευκαιριών είναι ένα ζήτημα στενά συνδεδεμένο με τις επιχορηγήσεις για την εκπαίδευση. Για τις βασικές μεταρρυθμίσεις, όπως η επέκταση των κέντρων ημερήσιας φροντίδας και τα ημερήσια σχολεία, η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών ή της ένταξης την ευθύνη την έχουν τα κρατίδια. Ωστόσο, αυτά συχνά δεν διαθέτουν τα χρήματα. "Τα κρατίδια έχουν λάβει πρόσθετες αρμοδιότητες στον τομέα της εκπαίδευσης. Χρειάζονται επιπλέον χρήματα,» είπε ο Draeger. Αντί για μια μεγάλη μεταρρύθμιση του ομοσπονδιακού συστήματος μέσω συνταγματικής τροποποίησης, υποστήριξε μια ρεαλιστική παραλλαγή: "Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μπορεί να προσφέρει στις χώρες μέσω του άρθρου 106 για τα νέα καθήκοντα περισσότερα χρήματα. Στην περίπτωση αυτή οι χώρες να υποχρεούνται να παρέχουν διαφάνεια σχετικά με τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα και  την ουσιαστική χρήση των χρημάτων. "
Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι ένα Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, θα πρέπει να παρακολουθεί και στηρίζει τις μεταρρυθμίσεις αλλά και την επίδοση ανάμεσα στα κρατίδια,

www.chancen-spiegel.de.