Περισσότεροι από 80.000 άνθρωποι στο 38ο Φεστιβάλ “Αντίποδες” της Μελβούρνης

Η Lonsdale Street γέμισε ζωή και παλμό το Σαββατοκύριακο, 28 Φεβρουαρίου και 1η Μαρτίου.

Η «καρδιά» της Μελβούρνης χτυπούσε στους ρυθμούς του 38ου Φεστιβάλ «Αντίποδες», με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να κατακλύζουν τον δρόμο, σε μία από τις μεγαλύτερες προσέλευσεις των τελευταίων χρόνων. Κυριολεκτικά δεν έπεφτε καρφίτσα.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, μόνο το Σάββατο πάνω από 80.000 άτομα πέρασαν από το Φεστιβάλ.

Η επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ είχε έντονο συμβολισμό. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, Βασίλης Παπαστεργιάδης, στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της στήριξης που λαμβάνει ο θεσμός. «Χωρίς την υποστήριξη της πολιτειακής κυβέρνησης, του Προξενείου και της Εκκλησίας, δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αυτό το Φεστιβάλ», τόνισε, υπογραμμίζοντας ειδικά τη συμβολή της κυβέρνησης της Βικτώριας. «Η πρωθυπουργός Jacinta Allan μας τιμά κάθε χρόνο με την παρουσία της. Αντανακλά τη δέσμευση της κυβέρνησης στον Πολυπολιτισμό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Παπαστεργιάδης υπογράμμισε: «Το Φεστιβάλ μας αναδεικνύει τον καλύτερο εαυτό της Μελβούρνης. Ο πολιτισμός και η φιλοξενία αποτελούν τα βασικά μας χαρακτηριστικά, με οικογένειες να απολαμβάνουν μια εμπειρία που σε μεγάλο βαθμό δεν συναντάται σε άλλες κοινότητες της ελληνικής διασποράς παγκοσμίως. Είμαστε ευγνώμονες για τη στήριξη της Πολιτείας και της παροικίας και εκτιμούμε βαθύτατα τις ακούραστες προσπάθειες των εθελοντών μας. Δημιουργούνται αξέχαστες αναμνήσεις και το Φεστιβάλ μας συμβάλλει καθοριστικά σε αυτό. Το Φεστιβάλ μας αντιπροσωπεύει ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει το δυναμικό πολυπολιτισμικό μας πλαίσιο».

Η πολιτειακή πρωθυπουργός, Jacinta Allan, απευθύνθηκε στο πλήθος με λόγια που άγγιξαν βαθιά την Ομογένεια. «Δεν ήρθατε απλώς στη Βικτώρια – βοηθήσατε να χτιστεί η Βικτώρια», είπε, αναγνωρίζοντας τη συμβολή των Ελλήνων μεταναστών που έφτασαν με ελάχιστα υπάρχοντα αλλά με περίσσια πίστη, οικογένεια, εργατικότητα και υπερηφάνεια.

Μίλησε για τις γενιές που μεγάλωσαν παιδιά τα οποία έγιναν δάσκαλοι, γιατροί, επιχειρηματίες, πολιτικοί και ηγέτες της κοινότητας. Υπενθύμισε ότι η Μελβούρνη είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο σε ελληνικό πληθυσμό και ότι, σε μια ημέρα σαν κι αυτή, «σίγουρα το νιώθουμε». Αναφέρθηκε επίσης στα Γλυπτά του Παρθενώνα, λέγοντας: «Αυτά τα Γλυπτά εκλάπησαν. Ανήκουν στην Ελλάδα και στον ελληνικό λαό. Είναι καιρός να επιστραφούν».

Η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στη Μελβούρνη, Δήμητρα Γεωργατζόγλου, αναφέρθηκε στο σημαντικό πολιτιστικό έργο της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και στη διαχρονική αξία του Φεστιβάλ «Αντίποδες» ως γέφυρα Ελλάδας και Αυστραλίας. Η Γενική Πρόξενος είπε χαρακτηριστικά: “Η ομογένεια της Μελβούρνης είναι κραταιά και ζωντανή και, δικαίως, η Μελβούρνη χαρακτηρίζεται ως η 3η μεγαλύτερη ελληνική πόλη εκτός Ελλάδος, όχι μόνο λόγω της αριθμητικής υπεροχής, αλλά και των ισχυρών δεσμών με την Ελλάδα” ενώ μίλησε για την αξία της ελληνικής γλώσσας καθώς και για το άνοιγμα του γραφείου του ΕΟΤ στη Μελβούρνη.

Στη σκηνή βρέθηκαν επίσης ο ομογενής υπουργός Steve Demopoulos, η υπουργός Πολυπολιτισμού Ingrid Stitt, καθώς και οι ομογενείς πολιτικοί Lee Tarlamis, Kat Theophanous και Nina Taylor. Νωρίτερα είχε χαιρετίσει και η υπαρχηγός των Φιλελευθέρων, Jane Hume, μιλώντας στα ελληνικά με τον πρόεδρο Παπαστεργιάδη.

Το Φεστιβάλ τίμησε τον επιχειρηματία Ανδρέα Ανδριανόπουλο για τη μακροχρόνια στήριξή του στον θεσμό, σε μια κίνηση αναγνώρισης προς όσους εργάστηκαν αθόρυβα αλλά ουσιαστικά για να μεγαλώσει αυτή η γιορτή.

Οι ήχοι του βιολιού, του κλαρίνου και του μπουζουκιού αναμειγνύονταν με τις φωνές του πλήθους, τα γέλια των παιδιών και τις μυρωδιές από σουβλάκια και λουκουμάδες, συνθέτοντας σκηνικό που θύμιζε περισσότερο γειτονιά της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης παρά το κέντρο της αυστραλιανής μητρόπολης.

Ξεχωριστή ήταν η στιγμή που η Ιουλία Καραπατάκη ανέβηκε στη σκηνή. Το πλήθος πλησίασε όσο πιο κοντά μπορούσε, τα κινητά υψώθηκαν σαν μικρά φανάρια για να αποθανατίσουν τη στιγμή, ενώ τα χέρια σηκώθηκαν στον αέρα και οι φωνές ενώθηκαν σε έναν ακατάπαυστο παλμό χαράς.

Πηγή: neoskosmos.com