Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου (MSC) : Γιατί στο Μόναχο;

Η φετινή διάσκεψη (MSC 2026), που διεξάγεται από τις 13 έως τις 15 Φεβρουαρίου, φέρει τον επετειακό χαρακτήρα της 62ης συνάντησης από την ίδρυση του θεσμού

Η επιλογή της βαυαρικής πρωτεύουσας ως έδρας της διάσκεψης δεν ήταν τυχαία. Ξεκίνησε το 1963 ως ιδιωτική πρωτοβουλία του Ewald-Heinrich von Kleist, ενός πρώην αξιωματικού που συμμετείχε στην αντίσταση κατά του Χίτλερ.

Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, το Μόναχο ήταν η «βιτρίνα» της Δύσης στις χωρες του ανατολικού μπλοκ. Η διάσκεψη καθιερώθηκε στο ξενοδοχείο Bayerischer Hof, το οποίο προσέφερε την απαραίτητη διακριτικότητα για το λεγόμενο «Spirit of Munich»: μια ατμόσφαιρα όπου οι ηγέτες συζητούν ανεπίσημα, μακριά από τα αυστηρά πρωτόκολλα των επίσημων συνόδων.

Η Γεωγραφική και πολιτική σημασία του Μονάχου

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το Μόναχο ήταν η "βιτρίνα" της Δυτικής Γερμανίας προς την Ανατολή.

Ήταν σε κοντινή απόσταση από χώρες του ,,ανατολικό μπλοκ,,  

Φιλοξενούσε σημαντικές αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και υπηρεσίες (όπως το Radio Free Europe).

Αποτελούσε ένα στρατηγικό κέντρο όπου η Δύση μπορούσε να επιδείξει την ενότητα και την ισχύ της.

Η σταδιακή θεσμοποίηση

Αν και αρχικά η συνάντηση αφορούσε κυρίως Γερμανούς και Αμερικανούς (γι' αυτό και ονομάστηκε "γερμανo-αμερικανική οικογενειακή συνάντηση"), η επιτυχία της στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των συμμάχων την κατέστησε απαραίτητη. Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η διάσκεψη διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει την Κίνα, τη Ρωσία και αναδυόμενες δυνάμεις, αλλά η έδρα παρέμεινε στο Μόναχο λόγω της τεράστιας παράδοσης και της υλικοτεχνικής υποδομής που είχε πλέον αναπτυχθεί εκεί

Στιγμές που έγραψαν Ιστορία

2003: Η άρνηση του Γερμανού Υπ. Εξωτερικών, Γιόσκα Φίσερ, να πειστεί από τα αμερικανικά επιχειρήματα για την εισβολή στο Ιράκ ("I am not convinced").

2007: Η ομιλία-σταθμός του Βλαντιμίρ Πούτιν, που προανήγγειλε το τέλος του μονοπολικού κόσμου και την επιστροφή της Ρωσίας στο προσκήνιο.

2022: Η ύστατη προειδοποίηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, λίγες ημέρες πριν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Μόναχο 2026: Το «Davos της Άμυνας» σε μια Ευρώπη που αναζητά την ισχύ της

Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου (MSC) αποτελεί διαχρονικά το βαρόμετρο των παγκόσμιων γεωπολιτικών εξελίξεων. Φέτος, η διοργάνωση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η Ευρώπη καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση της ανάμεσα σε μια επιθετική Ρωσία και μια Αμερική που δονείται από εσωτερικές πολιτικές εντάσεις.

Διαδηλώσεις και αντιπαραθέσεις

Ενώ εντός του Bayerischer Hof σχεδιάζεται η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας, οι δρόμοι του Μονάχου κατακλύζονται από διαδηλωτές. 

Πολλοί διαδηλωτές θεωρούν τη Διάσκεψη ως ένα «συμβούλιο πολέμου» όπου σχεδιάζονται εξοπλιστικά προγράμματα και στρατιωτικές επεμβάσεις.

Βασικό σύνθημα: «Ειρήνη μέσω διπλωματίας, όχι μέσω όπλων».

Στόχος: Η κριτική στην αύξηση των αμυντικών δαπανών και ο φόβος για κλιμάκωση της πυρηνικής απειλής.

Οι φετινές κινητοποιήσεις εστιάζουν σε τέσσερα μέτωπα:

Αντιπολεμικά Κινήματα: Καταγγελία των εξοπλιστικών προγραμμάτων και αίτημα για διπλωματικές λύσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

Ενεργειακή Αυτονομία: Η Greenpeace και άλλες οργανώσεις επικρίνουν την εξάρτηση από το αμερικανικό LNG, χαρακτηρίζοντάς την τροχοπέδη για την πράσινη μετάβαση.

Ανθρώπινα Δικαιώματα: Διαδηλώσεις συμπαράστασης στις εξεγέρσεις στο Ιράν και κινητοποιήσεις για το Παλαιστινιακό ζήτημα.

Κριτική στη Δύση: Ο φόβος του «Westlessness» (της αποδυνάμωσης των δυτικών αξιών) ωθεί πολλούς να διαμαρτύρονται κατά των αποφάσεων που λαμβάνονται ερήμην του Παγκόσμιου Νότου.