Στις 15 Σεπτεμβρίου 1977, ο κόσμος της τέχνης έχασε τη σπουδαιότερη υψίφωνο του 20ού αιώνα. Η Μαρία Κάλλας έφυγε από τη ζωή στο Παρίσι σε ηλικία μόλις 53 ετών, αφήνοντας πίσω της μια ανεπανάληπτη μουσική παρακαταθήκη και μια διαδρομή γεμάτη θριάμβους, πάθη και δραματικές ανατροπές.
Από τη Νέα Υόρκη στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου
Γεννημένη στη Νέα Υόρκη το 1923 από Έλληνες γονείς, η Μαρία Καλογεροπούλου –όπως ήταν το πραγματικό της όνομα– έδειξε από νωρίς το σπάνιο ταλέντο της. Η επιστροφή της στην Ελλάδα και οι σπουδές της στο Εθνικό Ωδείο υπό την καθοδήγηση της Ελβίρας ντε Ιδάλγο έθεσαν τις βάσεις για μια σαρωτική καριέρα.
Με την επιστροφή της στην Ευρώπη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Κάλλας κατέκτησε τις σπουδαιότερες σκηνές: από τη Σκάλα του Μιλάνου και τη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου (Coventry Garden), μέχρι τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης.
Η «La Divina» που μεταμόρφωσε το Bel Canto
Η Κάλλας δεν ήταν απλώς μια χαρισματική τραγουδίστρια. Ήταν μια συγκλονιστική ηθοποιός που έδωσε νέα πνοή στο ρεπερτόριο του bel canto (Μπελ κάντο). Με την απαράμιλλη τεχνική της, την ευρεία έκταση της φωνής της και τη βαθιά δραματική της ερμηνεία, ζωντάνεψε εμβληματικούς ρόλους όπως:
Νόρμα (Norma του Μπελίνι) – ο ρόλος που ταυτίστηκε απόλυτα μαζί της.
Τόσκα (Tosca του Πουτσίνι).
Μήδεια (Medea του Κερουμπίνι).
Βιολέτα (La Traviata του Βέρντι).
Η θυελλώδης ζωή και το σιωπηλό τέλος
Πέρα από τις σκηνικές της επιτυχίες, η ιδιωτική της ζωή απασχολούσε συνεχώς τον διεθνή Τύπο. Ο πολυσυζητημένος έρωτάς της με τον Αριστοτέλη Ωνάση, η σταδιακή κάμψη της φωνής της και η απομόνωσή της στο διαμέρισμά της στο Παρίσι τα τελευταία χρόνια της ζωής της συνέθεσαν ένα προσωπικό δράμα αντάξιο των ηρωίδων που υποδύθηκε.
Η καρδιακή προσβολή της 15ης Σεπτεμβρίου έθεσε το τέλος στη γήινη παρουσία της, όμως η «La Divina» παραμένει το απόλυτο σημείο αναφοράς για την παγκόσμια όπερα, εμπνέοντας μέχρι σήμερα νέες γενιές καλλιτεχνών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.