Η 8η Μάρτη, Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, δεν είναι μια τυπική επέτειος. Είναι ημέρα μνήμης και αγώνα, αφιερωμένη στις γυναίκες που διεκδίκησαν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, ίσα δικαιώματα και κοινωνική δικαιοσύνη. Από τις εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη το 1857 μέχρι τα σύγχρονα κινήματα ισότητας, η ιστορία της ημέρας αυτής είναι βαθιά πολιτική και συνδεδεμένη με τους αγώνες για δημοκρατία και κοινωνικά δικαιώματα.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η 8η Μάρτη υπενθυμίζει ότι καμία κοινωνική κατάκτηση δεν είναι δεδομένη. Σε μια περίοδο όπου ενισχύονται διεθνώς ο αυταρχισμός, οι κοινωνικές ανισότητες και οι αντιφεμινιστικές πολιτικές, τα δικαιώματα των γυναικών αμφισβητούνται και συρρικνώνονται. Η άνοδος συντηρητικών και ακροδεξιών αντιλήψεων επιχειρεί να επαναφέρει ξεπερασμένα πρότυπα για τον ρόλο της γυναίκας, περιορίζοντας την ισότητα στην πράξη.
Σήμερα απανταχού στον κόσμο του 2026, η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η ουσιαστική ισότητα παραμένει ζητούμενο. Η έμφυλη βία, οι γυναικοκτονίες, η σεξουαλική παρενόχληση και οι άνισες ευκαιρίες στην εργασία και στην επαγγελματική εξέλιξη συνεχίζουν να επηρεάζουν τη ζωή χιλιάδων γυναικών. Το μισθολογικό χάσμα παραμένει υπαρκτό, ενώ η μητρότητα συχνά αντιμετωπίζεται ως εμπόδιο στην επαγγελματική πορεία των γυναικών. Την ίδια στιγμή, η αποδυνάμωση κοινωνικών δομών στήριξης και προστασίας εντείνει τις ανισότητες και αφήνει πολλές γυναίκες χωρίς επαρκή υποστήριξη.
Η 8η Μάρτη δεν μπορεί να είναι «γιορτή» σε έναν κόσμο όπου γυναίκες συνεχίζουν να υφίστανται βία, να σκοτώνονται σε πολέμους, να χάνονται στη θάλασσα αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον ή να χάνουν τη ζωή τους μέσα στους χώρους εργασίας.
Δεν μπορεί να είναι γιορτή όταν ακόμη και σήμερα εργάτριες πληρώνουν με τη ζωή τους την έλλειψη προστασίας και ασφάλειας, όπως συνέβη πρόσφατα με τις γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους στο εργοστάσιο Βιολάντα.
Τέτοιες τραγωδίες υπενθυμίζουν με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να θυσιάζεται στο όνομα του κέρδους και ότι η διεκδίκηση αξιοπρεπών και ασφαλών συνθηκών εργασίας παραμένει επίκαιρη όσο ποτέ.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η διεκδίκηση πραγματικής ισότητας αποτελεί πολιτική και κοινωνική αναγκαιότητα. Η ενίσχυση των κοινωνικών δομών, η προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων, η αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και η εξάλειψη των διακρίσεων αποτελούν προϋποθέσεις για μια δημοκρατική και δίκαιη κοινωνία.
Ο αγώνας για τα δικαιώματα των γυναικών δεν αφορά μόνο τις γυναίκες. Είναι αγώνας για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
8 Μάρτη: Δεν γιορτάζουμε.
- Αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε έναν κόσμο χωρίς βία, διακρίσεις και ανισότητες, έναν κόσμο δίκαιο για όλες και όλους.
· Σήμερα τιμούμε τις πέντε αδικοχαμένες Εργάτριες του εργοστασίου ʺπρότυπουʺ Βιολάντα.
Κολωνία, 08 Μαρτίου 2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.